หน้าหลัก
เกี่ยวกับมูลนิธิ
วันเล็ก-ประไพ รำลึก
ติดต่อเรา
"ดอนคอน" ในสี่พันดอนแห่งแม่น้ำโขง
บทความโดย วลัยลักษณ์ ทรงสิริ
เรียบเรียงเมื่อ 9 เม.ย. 2561
เข้าชมแล้ว 2511 ครั้ง
สะพานรถไฟของฝรั่งเศสสร้างเชื่อมดอนคอนและดอนเดด เพื่อส่งสินค้า
ภาพทางดาวเทียมจาก Google map ที่ตั้งของเมืองโขงที่มีดอนโขงและดอนคอน รวมทั้งเกาะแก่งตามลำน้ำโขงต่างๆ รวมเรียกว่าสพี่พันดอน หรือสีทันดร
ภาพทางดาวเทียมจาก Google map ที่ตั้งของเมืองโขงที่มีดอนโขงและดอนคอน รวมทั้งเกาะแก่งตามลำน้ำโขงต่างๆ รวมเรียกว่าสพี่พันดอน หรือสีทันดร
สะพานรถไฟของฝรั่งเศสสร้างเชื่อมดอนคอนและดอนเดด เพื่อส่งสินค้า
แผนที่ในหมู่บ้านบนดอนคอน ติดต่อกับดอนเดด
สะพานรถไฟของฝรั่งเศสสร้างเชื่อมดอนคอนและดอนเดด เพื่อส่งสินค้า
ท่าเรือที่อีกฝั่งของดอนคอน
หมุดสำหรับผูกเรือสินค้าที่ท่าเรือ
อาคารที่ทำการของเจ้าหน้าที่อาณานิคม ปัจจุบันปิดร้าง
เกสต์เฮ้าส์และชีวิตริมน้ำ
ท้องน้ำโขงใกล้ๆ กับหลี่ผี
หนูน้อยแม่ญิงลาว นุ่งซิ่นน่ารักตั้งแต่เล็กๆ
แม่หญิงไปวัด
ริมน้ำสายต่างๆในสี่พันดอน
วัดตามดอนใหญ่บางแห่ง
พาหนะของคนในดอน
ปลาน้ำโขงตัวใหญ่จับได้ประจำวัน
เณรที่วัดดอนคอน ในวันพระใหญ่
เณรที่วัดดอนคอน ในวันพระใหญ่
วัดประจำดอนคอน
ในวัดมีโบราณสถานแบบเขมร และนำเอาศิวลึงค์มาบูชาคล้ายเป็นศาลเสื้อวัด ศาสนสถานแบบเขมรนั้นมีอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ในบริเวณที่ติดต่อกันแต่ปัจจุบันอยู่ในเขตกัมพูชาเรียกว่าเมือง ถาลาบริวัต (หรือที่น่าจะมีความหมายว่าลำน้ำอันหมุนวนเชี่ยวกราก) มีทับหลังที่มีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ ๑๒ ใกล้แม่น้ำโขงแถบสตรึงแตรงหรือเชียงแตง อันที่เป็นตั้งของเกาะแก่งในสี่พันดอน
ในวัดมีโบราณสถานแบบเขมร และนำเอาศิวลึงค์มาบูชาคล้ายเป็นศาลเสื้อวัด ศาสนสถานแบบเขมรนั้นมีอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ในบริเวณที่ติดต่อกันแต่ปัจจุบันอยู่ในเขตกัมพูชาเรียกว่าเมือง ถาลาบริวัต (หรือที่น่าจะมีความหมายว่าลำน้ำอันหมุนวนเชี่ยวกราก) มีทับหลังที่มีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ ๑๒ ใกล้แม่น้ำโขงแถบสตรึงแตรงหรือเชียงแตง อันที่เป็นตั้งของเกาะแก่งในสี่พันดอน
ในวัดมีโบราณสถานแบบเขมร และนำเอาศิวลึงค์มาบูชาคล้ายเป็นศาลเสื้อวัด ศาสนสถานแบบเขมรนั้นมีอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ในบริเวณที่ติดต่อกันแต่ปัจจุบันอยู่ในเขตกัมพูชาเรียกว่าเมือง ถาลาบริวัต (หรือที่น่าจะมีความหมายว่าลำน้ำอันหมุนวนเชี่ยวกราก) มีทับหลังที่มีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ ๑๒ ใกล้แม่น้ำโขงแถบสตรึงแตรงหรือเชียงแตง อันที่เป็นตั้งของเกาะแก่งในสี่พันดอน
ชาวบ้านไปทำบุญที่วัดในวันพระใหญ่
ชาวบ้านไปทำบุญที่วัดในวันพระใหญ่
ชาวบ้านไปทำบุญที่วัดในวันพระใหญ่
ชาวบ้านไปทำบุญที่วัดในวันพระใหญ่
ชาวบ้านไปทำบุญที่วัดในวันพระใหญ่
บรรยากาศฉ่ำชื้นในวัดที่เต็มไปด้วยจำปาลาวและต้นไม้ต่างๆ ริมน้ำในสี่พันดอน
บรรยากาศฉ่ำชื้นในวัดที่เต็มไปด้วยจำปาลาวและต้นไม้ต่างๆ ริมน้ำในสี่พันดอน
บรรยากาศฉ่ำชื้นในวัดที่เต็มไปด้วยจำปาลาวและต้นไม้ต่างๆ ริมน้ำในสี่พันดอน
เด็กๆ มาเล่นที่ลานวัด ขณะรอแม่ๆ ทำบุญอยู่ด้านใน
เด็กๆ มาเล่นที่ลานวัด ขณะรอแม่ๆ ทำบุญอยู่ด้านใน
เด็กๆ มาเล่นที่ลานวัด ขณะรอแม่ๆ ทำบุญอยู่ด้านใน

จากเมืองจำปาสัก เมืองปากเซ แยกเดินทางมาตามทางหลวงหมายเลข ๑๓ เพื่อลงใต้มายังเมืองโขงราว ๑๓๐ กิโลเมตร การเดินทางบนถนนสายนี้กลายเป็นเส้นทางสายยุทธศาสตร์ทางเศรษฐกิจที่นักลงทุนต้องการเข้ามาจับจองสร้างฐานธุรกิจทางการท่องเที่ยวอย่างชัดเจนในช่วงราว ๑๐ ปีที่ผ่านมา

 

ที่คอนพะเพง รัฐบาลลาวมีแผนการสร้างสะพานความยาวประมาณ ๒ กิโลเมตรเชื่อมสองฝั่งโขงที่บริเวณคอนพะเพงรับแผนพัฒนากับเวียดนามและกัมพูชาและต่อยอดทางหลวงสายใหม่ที่จีนสร้างเชื่อมเมืองคุนหมิงกับกรุงพนมเปญโดยผ่านลาว ซึ่งจะต้องใช้เงินลงทุนมหาศาล ซึ่งคาดว่าจะมีนักลงทุนจากญี่ปุ่น ไทย จีน อเมริกัน เกาหลี รู้ข่าวเข้าจองพื้นที่ทั้งโรงแรม รีสอร์ท สนามกอล์ฟ กาสิโนและสถานบริการท่องเที่ยวครบวงจร รวมทั้งสร้างสนามบินอีกแห่งหนึ่ง แม้แต่ “คำไต สีพันดอน” อดีตประธานประเทศลาวที่มีเกสต์เฮาส์และสนามกอล์ฟของตนเองที่บ้านเกิดนี้ด้วย นอกจากนี้ยัง มีการสร้างเกสต์เฮ้าส์และโรงแรมเล็กๆ ทั้งที่สร้างแบบง่ายๆ และหรูหราตามริมโขง และตามเกาะแก่งต่างๆ มากมายจนอาจจะจินตนาการถึงวังเวียงที่เปลี่ยนแปลงไปจนน่าตกใจ

 

เมืองโขงอยู่ติดต่อกับสตึงแตรง (Stung Treng) หรือที่เคยเรียกว่าเมืองเชียงแตง เมื่อคราวอยู่ภายใต้การปกครองของจำปาสัก ก่อนยุคสมัยของการเป็นอาณานิคม เพื่อเชื่อมเข้ากับทางหลวงเลข ๗ ของกัมพูชาช่วงจังหวัดกระแจ๊ะ (Kratie) กับสตึงแตรง ที่รัฐบาลจีนช่วยกัมพูชาสร้าง ตั้งแต่ปี ๒๕๔๕ เมืองโขงแห่งนี้คือที่ตั้งของมหานทีสี่พันดอน หรือบ้างที่เคยเรียกว่า “สีทันดร” เกาะกลางลำน้ำโขงที่มีจำนวนมากที่สุด บริเวณแม่น้ำโขงจุดนี้มีสภาพภูมิศาสตร์มีเกาะแก่งตามแม่น้ำโขงมากมาย ลำน้ำโขงแยกย่อยหลายสาย มีตาดคอนพะเพง ซึ่งเป็นแก่งหินขนาดใหญ่กั้นกลางแม่น้ำโขงและน้ำตกหลี่ผีหรือตาดโสมพะมิต ที่เกิดจากแม่น้ำโขงยุบตัวลงราว ๑๕-๒๐ เมตร ทำให้น้ำไหลตกลงมาเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกราก ชื่อหลี่ผี มาจากคำว่า หลี่ คือเครื่องมือจับปลาชนิดหนึ่งคล้ายลอบ และผีก้คือศพคนตายที่ไหลตามน้ำ และถูกพัดพามาติดหลี่จับปลาของชาวบ้านที่มีอยู่มากมายบริเวณนี้

 

เกาะแก่งเหล่านี้ขนาดมหึมาทำให้เกิดการปะทะของสายน้ำกับแก่งหินกลายเป็นพลังน้ำยิ่งใหญ่ ฝอยฟุ้งน้ำสีขาวและดูสวยงามและเกรี้ยวกราด  เกาะกลางน้ำโขงที่ใหญ่ที่สุดคือ “ดอนโขง”  ส่วนกว้างที่สุดวัดได้ ๖ กิโลเมตร ยาวราวๆ ๑๒ กิโลเมตร มีถนนรอบเกาะระยะทางประมาณ ๓๕ กิโลเมตร 

 

เมื่อฝรั่งเศสเข้าปกครองในอาณานิคม “อินโดจีนของฝรั่งเศส” ต้องการสร้างฝันที่จะติดต่อบ้านเมืองภายในเขตติดต่อที่มีปราการธรรมชาติระหว่างลาว กัมพูชาและเวียดนามผ่านทางแม่น้ำโขงให้ได้ จึงสร้างสะพานในส่วนที่แคบที่สุดของแม่น้ำโขง จากฝั่งท่าเรือกำปั่นส่งสินค้าไปยังฝั่งตรงข้ามที่ “ดอนคอน” ซึ่งอยู่ต่ำลงมาทางใต้ของดอนโขงราว ๑๕ กิโลเมตร 

 

ดอนคอน เป็นดอนขนาดรองลงมา มีความกว้าง ๔.๕ กิโลเมตร ความยาว ๕ กิโลเมตร  ในสมัยฝรั่งเศสยึดครองอินโดจีนได้ก่อสร้างท่าเรือและทางรถไฟยาว ๑๒ กิโลเมตร ที่ดอนคอนเพื่อขนถ่ายสินค้าจากเรือมาถึงรถไฟที่มีเส้นทางตัดจากหัวดอนไปท้ายดอน แล้วตัดข้ามแม่น้ำโขง จากดอนคอนไปอีกดอนหนึ่งชื่อ ดอนเดดหรือดอนเดช ที่เป็นท่าเรือแล้วก็ส่งสินค้าลงเรือใหม่ เป็นการส่งสินค้าข้ามผ่านน้ำโขงช่วงนี้ที่เคยเป็นปราการตามธรรมชาติขวางกั้นการติตต่อสัมพันธ์ระหว่างบ้านเมืองในลุ่มน้ำโขงทางแถบลาวและเขมรมาอย่างยาวนาน แต่ฝรั่งเศสขนส่งอยู่ไม่นานก็ต้องหยุดในช่วงระหว่างเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ ๒ จนถึงสงครามเดียนเบียนฟู พ.ศ.๒๔๙๗ และเหลือทิ้งแต่ร่องรอยที่ดอนคอนและดอนเดดดังกล่าว 

 

วลัยลักษณ์  ทรงศิริ : เรื่องและภาพ

 

บทความในหมวด
ที่ตั้งมูลนิธิ ๓๙๗ ถนนพระสุเมรุ แขวงบวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพฯ ๑๐๒๐๐
โทรศัพท์ ๐-๒๒๘๑-๑๙๘๘ , ๐-๒๒๘๐-๓๓๔๐ โทรสาร ๐-๒๒๘๐-๓๓๔๐
อีเมล์ [email protected]
                    
Copyright © 2011 lek-prapai.org | All rights reserved.