การศึกษาวิจัยทางมานุษยวิทยาของอาจารย์อคิน ในสังคมเมืองยุคเปลี่ยนผ่านจากสังคมเกษตรกรรมเข้าสู่การเป็นสังคมอุตสาหกรรมนั้น ในส่วนรวมได้ทำให้สังคมรับรู้ว่าสิ่งที่เรียกว่าชุมชนแออัดและแหล่งเสื่อมโทรมนั้น คือ ชุมชนของมนุษย์เช่นเดียวกันกับมนุษย์ที่อยู่ในชุมชนทั้งหลาย แม้เจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยราชการตลอดจนพวกนายทุน พ่อค้าที่ยังยึดมั่นกับคำว่าแหล่งเสื่อมโทรมเหล่านั้นจะไม่ยอมรับและมีวันเข้าใจ แต่ผู้คนในที่อยู่ในชุมชนแออัดเหล่านั้น ได้ตระหนักในความเป็นมนุษย์ที่จะต้องอยู่ร่วมกัน และมีวัฒนธรรมร่วมกันที่จะได้มีชีวิตรอด...
ร่วมเรียนรู้สำเพ็งชุมชนชาวจีน และความหลากหลายทางชาติพันธุ์ในกรุงเทพฯ ผ่านเส้นทางคลองสำเพ็งจรดคลองสามปลื้ม มาทำความรู้จักย่านและตรอกซึ่งไม่เคยหลับไหลจากอดีตถึงปัจจุบัน
เพื่อมุ่งเน้นความเข้าใจเกี่ยวกับกรุงธนบุรี และความสำคัญของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชในฐานะของพระมหากษัตริย์แห่งกรุงธนบุรีและความเป็นผู้นำทางวัฒนธรรม (Culture Hero) ของผู้คนชายฝั่งทะเลตะวันออก
สำนักเรียนดนตรี “บ้านบางลำพู” มรดกทางวัฒนธรรมของคนกรุงเทพฯ
“บ้านดนตรี” คือระบบอุปถัมภ์ดูแลเด็กที่มีแวว มีความสามารถ หรือสนใจใฝ่รู้ในเรื่องของการดนตรี ซึ่งมีการเลี้ยงดูแบบกินอยู่หลับนอนภายในบ้าน เปรียบเสมือนครอบครัวเดียวกัน โดยมีครูเป็นดั่งผู้ปกครอง หรือ “พ่อครู แม่ครู” บรรยากาศภายในบ้านถือเป็นการถ้อยทีถ้อยอาศัยระหว่างผู้ให้ความรู้และผู้แสวงหาความรู้ ครูก็ได้คนดนตรีเพื่อมาเล่นในวง ส่วนศิษย์ได้วิชาความรู้ ประสบการณ์และรายได้เล็กๆ น้อยๆ จากการเล่นดนตรี
