หน้าหลัก
เกี่ยวกับมูลนิธิ
วันเล็ก-ประไพ รำลึก
ติดต่อเรา
 
ข้อมูลทั้งหมดมี 19 ข้อมูล
1 2 จากทั้งหมด 2 หน้า
“บุรง” นกในวัฒนธรรมมลายูปาตานี
บทความโดย Najib Bin Ahmad
เขียนเมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2559

“บุรง” หรือ นก มีความผูกพันกับชาวมลายู ทั้งในเรื่องความบันเทิง วัฒนธรรมประเพณี และเป็นเครื่องเสริมบารมี มาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะในหมู่บุรุษชาวมลายู การเลี้ยงนกเขา หรือนกกรงหัวจุกเป็นสิ่งที่สามารถพบเห็นกันได้อย่างแพร่หลายทีเดียว

มุฮัมมัด ส่าเหล็ม กวีจากรากเหง้าปอเนาะ... ผู้จากไป
บทความโดย กัณหา แสงรายา
เขียนเมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2559

“บางบทกวีของมุฮัมมัด ส่าเหล็มอาจดูพื้นๆ ดูเหมือนเขาชอบที่จะร้อยเรียงเรื่องราวแทบทุกอย่างที่เขาพบเห็น ไม่ว่าใกล้ตัวหรือไกลตัว ทว่าเขาช่างเขียนได้เขียนดีจริงๆ ไปแทบทุกเรื่อง ซึ่งทำให้ผมรู้สึกเหนื่อยที่จะตามอ่านงานของเขาทั้งหมด แต่เมื่อไตร่ตรองดูแล้วก็พบวิธีใหม่ที่จะเข้าถึงบทกวีของเขาอย่างแท้จริง นั่นคือการอ่านไปทีละบทแล้วหยุด ทิ้งช่วงห่างแล้วอ่านอีกบทหนึ่ง อ่านแล้วหยุด อ่านแล้วหยุด อย่าเพิ่งอ่านบทต่อไปทันทีอย่างตะกละตะกราม อย่าอ่านบทกวีของเขาเหมือนอ่านหนังสือพิมพ์รายวันหรืออ่านนวนิยาย แล้วเราจะพบและสัมผัสพลังของบทกวีแต่ละบทของเขาอย่างอิสระ งดงาม ท้าทาย ส่งสารและสื่อความหมายถึงหัวใจของเราโดยตรง”

ชีวิตบนเส้นด้ายกับประสบการณ์ทำวิจัยบนดินแดนแห่งความกลัว
บทความโดย ดูหยงอ่าวปัตตานี
เขียนเมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2559

สัญชาตญาณ ของมนุษย์ในโลกนี้ที่มีลมหายใจไปวันๆ ย่อมกลัวความตาย ในขณะที่คนที่มีความเครียดจัดอยากหนีความสับสนวุ่นวายของโลกใบนี้ด้วยการตัด ปัญหาฆ่าตัวตายมีมากขึ้น แต่สำหรับผมถ้าเลือกตายได้ ขอตายตอนแก่ๆ อยากดูโลกนานๆ อยากทำคุณประโยชน์ให้กับสังคม ถึงสังคมจะไม่ให้อะไรกับผมก็ตาม อย่างน้อยก็อยากให้โลกรับรู้ว่ากำลังทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร และทำเพื่อใคร ดังนั้น ผมยังไม่อยากตายในเวลานี้ เพราะคิดว่า ยังทำไม่ดีพอ ยังต้องเรียนรู้ ค้นคว้าอะไรอีกมากมายที่ยังไม่รู้ แต่เมื่อถึงเวลาที่ผมพอจะรู้หรือทำประโยชน์ให้สังคมและบ้านเมืองได้พอสมควร แล้ว ถ้าจะตายก็ไม่เสียดายชีวิตและไม่เสียทีที่เกิดมาชาติหนึ่ง

จะหันไปทางไหน..ชีวิตอะไรอย่างนี้ในสามจังหวัดภาคใต้
บทความโดย วลัยลักษณ์ ทรงศิริ
เขียนเมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2559

เพราะ การเข้าไปมีส่วนร่วมจัดสร้างพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นของมูลนิธิฯ ที่ผ่านมาในแต่ละแห่งต้องใช้เวลาทำงานนานพอควร ข้อค้นพบอย่างหนึ่งในหลายปีเหล่านั้นก็คือ การสร้างองค์ความรู้ท้องถิ่นในแต่ละแห่งนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะการไม่ใช่ “ คนใน ” ทำให้ต้องใช้เวลามากเหลือเกินในการทำความเข้าใจชุมชนหนึ่งๆ ให้ถึงหลากหลายแง่มุม หากลองเปลี่ยนมาสนับสนุน “ คนใน ” เป็นผู้ทำการศึกษาชุมชนของตนเอง จะลดทอนเวลาในการสร้างความคุ้นเคยในพื้นที่และผู้คนไปได้มาก แถมยังได้ข้อมูลลึกๆ ที่คนนอกอย่างพวกเราอาจจะมีโอกาสน้อยในการรับรู้

ผู้หญิงมุสลิมในโลกของการเปลี่ยนแปลง
บทความโดย นิเด๊าะ อิแตแล
เขียนเมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2559

ดิฉัน นาง นิเด๊าะ อิแตแล ได้รับแรงผลักดันและแรงจูงใจให้ลุกขึ้นมาต่อสู้ชีวิตเพราะต้องต่อสู้มาตลอด ด้วยตนเอง ยังดีที่มีผู้คนรอบข้างคอยให้กำลังใจ ไม่ว่าจะเป็นในครอบครัวและผู้นำขององค์กรต่างๆ คอยสนับสนุน ซึ่งการทำงานของดิฉันส่วนใหญ่จะเป็นการทำงานเพื่อสังคม

หรือเศรษฐกิจสามจังหวัดภาคใต้ฝากไว้กับ "ต้มยำกุ้ง" 
บทความโดย วลัยลักษณ์ ทรงศิริ
เขียนเมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2559

หนุ่ม สาวในพื้นที่สามจังหวัดภาคใต้ส่วนใหญ่ฝากความหวังไว้กับการออกไปทำงานต่าง พื้นที่ ไม่ต่างจากหนุ่มสาวในอีสาน เหนือ หรือภาคกลาง ที่มุ่งหวังเข้าเมืองเพื่อหาเงินส่งกลับเลี้ยงดูครอบครัวและสร้างอนาคตให้ตน เอง

เปิดประเด็น : การฟื้นฟูสังคมภาคใต้ในมิติเศรษฐกิจพอเพียง
บทความโดย ศรีศักร วัลลิโภดม
เขียนเมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2559

ทุก วันนี้รัฐไทยและการเมืองไทยบ้าเห่อกันในเรื่องพัฒนาและฟื้นฟูเศรษฐกิจจนแล ไม่เห็นคน เพราะเวลาพูดกันทีไรก็มักเอาเรื่องเศรษฐกิจเป็นตัวตั้ง จนทำให้เห็นว่าคนในทุกท้องถิ่นเป็นคนจนไปหมด จึงทำการขึ้นทะเบียนคนจนกันเป็นการใหญ่ ความคิดเช่นนี้และการดำเนินการใดๆ เช่นนี้ จึงกลายเป็นสิ่งที่ขัดแย้งกับความเป็นจริงในชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนใน ประเทศ เพราะแม้ว่าขณะนี้ผู้คนพลเมืองจะถึงกว่า ๖๐ ล้านคนแล้วก็ตาม แต่พื้นที่ทำกินและการตั้งถิ่นฐานที่อยู่อาศัยยังมีอยู่เหลือเฟือเมื่อ เปรียบเทียบกับบรรดาประเทศส่วนใหญ่ในโลก

แขกตานีในทักษิณวิบัติ
บทความโดย ศรีศักร วัลลิโภดม
เขียนเมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2559

ทุก วันนี้การรับรู้ทางประวัติศาสตร์ของผู้คนในภาคใต้ของประเทศไทย สำหรับผู้คนส่วนใหญ่ในสังคมของประเทศเป็นเรื่องผิวเผินและมีอคติ โดยมองอย่างกว้างๆ ก็คือคนในภาคใต้มีสองพวกใหญ่ๆ คือ พวกที่เป็นไทยพุทธ กับแขกมุสลิม ไทยพุทธมีอยู่ทั่วไปทั้งชายฝั่งทะเลตะวันตกและตะวันออก ส่วนแขกมุสลิมส่วนใหญ่อยู่เขตสี่จังหวัด

เปิดประเด็น : ข้าฯมา ข้าฯเห็น ข้าฯเข้าใจ : ปัตตานีกับความล้าหลังทางวัฒนธรรมที่ยังธำรงความเป็นมนุษย์
บทความโดย ศรีศักร วัลลิโภดม
เขียนเมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2559

ระหว่าง เวลา ๒-๓ ปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้ามักมีโอกาสไปเยือนประเทศเพื่อนบ้าน เช่น เขมร พม่า มอญ ลาว และญวนอยู่บ่อยๆ สิ่งที่เห็นจากการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ การเมือง และสังคมในประเทศเหล่านั้น เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับสิ่งที่เกิดขึ้นในประเทศไทยแล้วทำให้รู้สึกว่า เรามีอะไรต่ออะไรทางวัตถุก้าวหน้าไปกว่าเขาไม่น้อยกว่า ๔๐-๕๐ ปี อีกนัยหนึ่งก็คือ เรามีความทันสมัยที่กระเดียดไปทางประเทศบ้านเมืองทางตะวันตกอย่างมากมายนั่น เอง

 
ที่ตั้งมูลนิธิ ๓๙๗ ถนนพระสุเมรุ แขวงบวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพฯ ๑๐๒๐๐
โทรศัพท์ ๐-๒๒๘๑-๑๙๘๘ , ๐-๒๒๘๐-๓๓๔๐ โทรสาร ๐-๒๒๘๐-๓๓๔๐
อีเมล์ [email protected]
                    
Copyright © 2011 lek-prapai.org | All rights reserved.